Tokio alleen al telt
duizenden restaurants. Het zijn er minstens 50.000, maar mogelijk nog veel meer. Er zijn ontelbaar veel restaurants die de
Japanse keuken reserveren, maar je vindt in de stad evengoed de westerse keuken, bijvoorbeeld Frans of Italiaans. Het aanbod uit de niet-Japanse,
Aziatische keuken is enorm. Vooral Chinese en Koreaanse restaurantjes zijn wijdverspreid, maar je vindt ook Cambodjaans, Vietnamees, Indisch en Thais. Eten in Tokio kan erg duur zijn. Voor de bekende lekkernijen zoals sashimi zul je diep in je beurs moeten tasten, maar gelukkig is het aanbod aan goedkope,
traditionele gerechten ook erg uitgebreid.
Bij zowat ieder gerecht wordt
rijst gegeten. De Japanse rijst is plakkerig en zwaar, wat het eten met stokjes vergemakkelijkt. Rijst kan op vele verschillende manieren bereid worden, bijvoorbeeld als onigiri, kruidige rijstballetjes. Soep is ook een belangrijk onderdeel van de
Japanse maaltijd. Miso is een gezouten soep, die al bij het ontbijt gegeten wordt. In de soep worden vaak groenten, varkensvlees en tofu verwerkt.
Wereldberoemd is de
Japanse sushi. Sushi betekent letterlijk ‘zure rijst’ en bestaat uit koude, met azijn gemengde rijst, die meestal wordt bedekt met rauwe vis of rauwe schaaldieren. Ook gestoofde vis, groenten, omelet en
zeewier worden in het gerecht verwerkt. Er zijn vier soorten sushi: maki, nigiri, oshi, en temaki. Sushi-bars of sushi-ya vind je doorheen heel Tokio.
Dunne plakjes rauwe vis zonder rijst erbij, wordt
sashimi genoemd. Een gedurfde, maar wel typisch Japanse keuze is de fugu, de kogelvis met de giftige lever, die vaak als sashimi geserveerd wordt. De fugu-chefs van Tokio zijn uitstekend getraind, dus normaal gezien bestaat er geen enkel gevaar! Een ander
nationaal gerecht is tempura, vis en groenten die gefrituurd worden in een omhulling van deeg. De Japanners zouden dit idee van de Portugezen hebben overgenomen.
De meeste Tokiose restaurants specialiseren zich in
één bepaalde soort eten. Noedels kun je zowat op elke straathoek krijgen. Je hebt de keus tussen Chinese noedels (ramen) en Japanse, van boekweitmeel (soba) of van tarwemeel (udon). Bento zijn
complete lunchpakketten met verschillende vakjes voor de ingrediënten. Je kunt ze in veel eetgelegenheden kopen. Een
goedkope maaltijd is okonomiyaki, pannenkoekjes gevuld met vlees, vis en groenten. Een teppanyaki is een Japans steakhouse. Yakitori, gegrilde kip, is de Japanse
fastfood.
Kaiseki is een
traditionele manier van koken, die je kan bestempelen als de Japanse ‘haute cuisine’. Per persoon worden er meer dan twaalf kleine schotels geserveerd en de volgorde van opdienen moet de regels volgen. Alles, van de garnituur tot het servies, moet bijdragen tot het verwennen van de smaakpapillen. De originele kaiseki was uitsluitend vegetarisch, maar tegenwoordig worden er ook vis en vlees in de gerechten verwerkt.
Shabu-shabu lijkt een beetje op westers eten. Op de tafel staat een grote kookpot, waarin de klanten hun eigen ingrediënten kunnen gooien. Sukiyaki zijn biefstuk en groenten in een pan.
Bij de meeste
restaurants zou je gemakkelijk een
Engelse menukaart moeten krijgen. Veel eetgelegenheden plaatsen in de etalage plastieken voorbeelden van de gerechten die ze serveren. Japanners eten met
stokjes, ‘hashi’. Deze zijn korter en dunner dan de Chinese variant. In de meeste restaurants krijg je voor de maaltijd een oshibori, een vochtige handdoek om je handen aan af te vegen.
De
traditionele dranken van Japan zijn
groene thee en
sake, rijstwijn. Het land produceert ook verschillende soorten bier, zoals Saporo en Asahi. Suntory Whisky is een bekende Japanse whisky.